دو شعر از مهندس احمد زمانی :
1- شب درنگاه تو
موج می زند
وآنگاه که درپس آن سیاهی
سفیدی فلق
درسرخی افق چشم هایت
نمودار می شود
تو را فریاد می زنم
2-
وقتی که پسته های خندان
خورده می شوند
وقتی که پسته های بسته
خرد می شوند
به جرم بسته بودن
لب
مانده ام تنها
بر دو راهی
سکوت و خندیدن
و چقدر سخت است
تصمیم
*****
موبایل / معصومه خدادادی
موبایل بچه خـُردی آویده به ما چه
تودس هر کی هسیش گردی کـُما چه
نهی گردن، سر جیو، تو کفِ دس
ریا پی شهکه می دن کردن ِ مس
می گن مجلس یه طرحی داده دولت
موبایل ِ کیلویی می دن و ملت
فراوون گیر میا مث پهک شاوی
سفید و سه بخی یا سرخ و آوی
حسینو میش کرم ری خر نشسّه
یه نوش ِ تو قدش پوی بند بسّه
میره صحری بیابون می زن ِ زنگ
و حاج باقر می گو معتادِ الدنگ
رضو که نمتره مفش ِ بگیره
ور همساده یل خوش ِ می گیره
میا تاپشت در می گو حمیده
الو واز کو در ِ آنتین نمی ده
علی محدِ رجو فاتح بواش بی
پر ِ مجلس صدی کوره ی کوکاش بی
موبایلش زنگ زده هی جونی جونم
شو ِ مهتاب سیت آواز می خونم
کریمو فتح الله بد شکل پرّو
مزاحم ویموه هر رو سی زهرو
تو گردنش ِ سر صو تا دلی شو
سر خردن، سر کیچه، موقی خو
جواوش کردِ زهرو دیگ پسینی
می خی جر رو بدی می، مار خینی
کریمو ! روز ِخش چیشت نوین ِ
امیدوارم که دیت مرگت بشین ِ
«زیارت» تا «بناری» خط نمی ده
یا خر خر می کن ِ یا فیکه می ده
می گو که، مشترک نیسی و دسرس
می خی جلدتر بگیر ِ بر پساپس
برازگون می زن تا اصفهون ِ
می گو خط ری خط ِ اینجو دکون ِ
خلاصه درد سر تا کم کنم مو
گپلم ِ کم کمک تا جمع کنم مو
می گن هر چی حدّ ِخش ردایمو
سر ِ آخر همه ش درد سر ایمو
موبایلم مث پیاز ِ کازرونی
خش ِ بی عرضه کرده گه گمونی
یه چی می خوام بگم سی یادگاری
و دس یو عاقبت و یمین فراری
اردیبهشت 1384
**********
موسی امیدی زاده(عوضی بناری)
سلام،سلامی گرم به گرمی وشرجی بوشهر وبه بزرگی آب های خلیج فارس وسلامی گرم به بلندی نخل های سربه فلک کشیده دشتستان بزرگ وسلامی جانانه به قشنگی روستای بنارآب شیرین، سلام به مردان وزنان مؤمن ومهمان نواز وسلامی گرم به زیبایی همت وهمبستگی مسؤلین ولاتم.
چه او که شب وروز عمری درولات بی
می دونستم که از ارزش های ولات بی
همین که ازولاتم رفت بازهم بزرگ بی
همون که تو برازجونم نشسی دروندولات بی
توتعزیه وشعروشاعری وسایت بنارانه هم بی نظیر بی
دلم می خواست مثل غلامی تمام فکروذکرم پی ولات بی
*********
وصیت نامه / محمد غلامی
من غنچه ی خونین دل ِ زارم بنویسید
بی منت ِ باران و بهارم بنویسید
گرگوهر جانی ست، نثار ِ قدم ِ دوست
گر دفتر ِ شعری ست به یارم بنویسید
هرگوشه ای از خاکِ وطن جان بسپارم
مشتاق ِ سبخ زار ِ بنارم بنویسید
خاکی که درآن کودکیم رفت و جوانی
چون بذر درآن خاک بکارم بنویسید
جز صاحب ِ دل تا ننهد بر گِل ِ من پای
این نادره بر سنگ ِ مزارم بنویسید
قسم برچهار عین و سین و یک میم
قسم بر قامت سر حیّ و یک جیم
نبردارد سراز عشق تو «مسکین »
زکریا وار گر گردد به دو نیم *
مصراع اول :
قسم برچهار سوره ی قرآن که با عین نامگذاری شده اند : ا- علق 2- عبس 3- عادیات 4- عصر وچهار سوره ی دیگر که سجده ی واجب دارند : 1- سجده یا الم تنزیل آیه ی 32 /2- فصـّلت یا حم سجده آیه ی 41 / 3- نجم آیه ی 53 / 4- علق آیه ی 96
و سوگند به نام محمدکه هم پیامبر خداست و هم یک سوره ی قرآنی است .
مصراع دوم :
قسم بر سرحی (حرف ح که دراول آن یک حرف ج اضافه شود) که می شود حج (قسم به حج )
مصراع سوم :
مسکین(حسین ناصری) ازعشق به تو دست بر نمی دارد
مصراع چهارم :
حتی اگرقامت او مثل حضرت زکریا به (دو نیم ) خمیده شود. (حضرت زکریا دراواخر عمر قامتش خمیده شده بود .
______________
* حسین ناصری متخلص به مسکین فرزند حاج محمد علی از مردم روستای بنار آب شیرین درسال 1213متولد شد و 80 سال زندگی کرد و در بنار درگذشت .این شعر از وی ، در کتاب «رها زمنت باران »گزیده ی شعروزندگی شاعران دشتستان به سعی محمد غلامی، صفحه ی 669 چاپ شده است .
ولات مو که میفهمین بناره،
همونجو که چمش پر کناره،
ازخرد ودرشتش سر کاره،
اصلا ای ولات معتادنداره،
هرسال که او رو ترتی بیاره،
حتما میفهمین معدن خیاره،
پیرمرد میوینی سیه دیواره،
هرکی سی خش گنی میاره،
جهارتاگپشون فقط ریاله،
باقی همگی فکروخیاله
ای ولات فقط یه تیمی داره،
ای تیم که میگم یه حسنی داره،
هرجام که میره مقام میاره،
سیتون بگم که حریف نداره
..............................................
سلام ای بوشهر رنگین کمونی
سلام ای پارسی های جنوبی
سلام ای هفت رنگ عشق ور تو
به پا واوی سی دنیا می جوونی
سلامت میکنم ای بوشهر خم
سلامی ازته دل ری وو مردم
سلامت میکنم لیلیم تو هستی
مو مجنونم تودنیا ور تو سی خم
سلام ای بوشهر پی عشق همراه
سلام ای مردم بادین دنیا
...........................................
سلام ای بوشهر مجنون صفتها
که استعماره کردین لیر اینجا
سلام ای بوشهرحساس دنیا
سلام ای مردمت مثل کوه ری پا
نه دل سی نفت وگازت عشق دارم
سی محض ای بنار وغله کالم
بنار اوشرین ای وم بگیری
حساو کو تش زدی تو لاله زارم
این شعر با اشتباهات فاحش وزنی درکتاب ذکرشده به چاپ رسیده که بنارانه درحد توان ، اصلاحات لازم را انجام داده است.
الحمد خدا را که خصومت ز میان رفت
ازصلح ِ خوانین، غم ِ پیر و جوان رفت
جزنادم ِ بیچاره و افسرده و محزون
درملکِ برازجان عقبِ خر به فغان رفت
درجیمه ، جرافی و بنار و صفی آباد
گفتند خرت آمد و یک چشم زنان رفت
آن گزبلندی است که منزلگه سادات
در باغحصار آمد و آنجا طیران رفت
اندر قراول خانه و رهدار و خره گه
دربرگهی و بـنــّه ، چو ن تیر ِ کمان رفت
در لرده و فاریاب و ننیزک که برفتم
ازبس که جراحات به پایم سیلان رفت
رفتم به کلل مرد ِ سپهدار بدیدم
کردیم ملاقات و کلامی به میان رفت
صد داد ز آخان و هم آقای غضنفر
زامضای دو سرخان، خرم زارکنان رفت
در مدرسه ی خان، برفتم به تفحــّص
«مزدک»1 چو یکی.... زن مسئله دان رفت
دزد ِ خر ِ من حاجی وثوق است بگیرید
درخانه ی او مزدک من بی کتـمان رفت
قاید علی ای ضیغم ِ آجام ِ بویری
آوازه ی مردی ِ تو تا کاهکشان رفت2
_________
1- مزدک نام الاغ نادم
2- گزیده ی اشعارنادم به کوشش محمد باقر نگهبان/ انتشارات کوشامهر – چاپ اول 1382 / صفحه های 89 و 90
کنار آشیانه ی تو آشیانه می کنم
فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم
کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای ؟
و من برای زندگی بنار را بهانه می کنم